Horoskopy
Czy przyszłość jest zapisana w gwiazdach?...
Przyszłość zapisana w gwiazdach
Człowiek od zawsze chciał znać swoją przyszłość. Kromańczycy już 50 tysięcy lat temu próbowali odczytać znaki przyszłości z nieba. Astrologia prawdopodobnie zrodziła się z obserwacji przyrody. Większość historyków uważa że astrologię wynaleźli Sumerowie około3 tysiące lat p.n.e. Są też tacy którzy uważają że astrologia wywodzi się z tajemniczego systemu pojmowania wszechświata, który ludzie otrzymali od ważnych mocy.
Astrologia ma swoje źródło w obserwacji znaków na niebie, zwanych omina. W Babilonii długo przed rokiem 2000 p.n.e. wróżbici uważali zaćmienie Księżyca za zapowiedź nieszczęść dla króla lub państwa. Około 700 roku p.n.e. w imperium asyryjskim istniała cała sieć obserwatorów takich znaków. Interpretowali oni zjawiska przyrodnicze jako ruchy głównych bóstw, którymi byli Sin ( Księżyc), Szamasz ( Słońce), Adad ( pogoda) oraz Isztar ( planeta Wenus)
Babilońscy Magowie jako pierwsi zajmowali się znakami towarzyszącymi narodzinom. Astrologia hellenistyczna powstała w antycznej Grecji. W dawnej Grecji osobiste horoskopy zależne były od położenia gwiazd, planet, Księżyca i Słońca w chwili narodzin. W języku greckim horoscope oznacza „badacz czasu”
Platon Arystoteles stworzyli podział na 12 domów. Każdy z nich symbolizował osobny znak zodiaku. Każdy dom powiązano z planeta i żywiołem. Sadzono że planety oddziałują na człowieka.
Astrologia natalna rozwinęła się w Grecji oraz w opanowanym przez Greków Egipcie. Na egipskich grobowcach z tego okresu istnieją horoskopy. Aleksander Wielki sprowadził do Rzymu astrologię.
Forma astrologii była też praktykowana w starożytnych Chinach. 2 tysiące lat p.n.e., uważali swojego cesarza za najwyższego Kapłana Niebios. Formy starej astrologii zostały wyparte przez chińską kosmologię, fazach Księżyca i podziałach równika oraz całego globu na sektory.
Astrologia ich bazowała na kole podzielonym na sektory, nadając im nazwy zwierząt.
IV i V wiek n.e. rzymscy cesarze zakazali wróżenia i uprawiania astrologii ze względu na silne wpływy chrześcijaństwa. Astrologia hellenistyczna rozwinęła się jednak gdzie indziej, przybierając lokalne formy oraz adaptując się do różnych religii i upodobań społecznych.